"فیثاغورث"

فیثاغورث کم‌کم ریاضیات را بر پایه و اساسی قرار داد و به ایجاد مکتب فلسفی خویش همت گماشت. فیثاغورثیان عدد را بخاطر هم‌آهنگی و نظمی که دارد اساس ومبدأ همه چیز می‌پنداشتند و بر این عقیده بودند که تمام مفاهیم را به کمک آن می‌توان بیان نمود.

او اولین کسی بود که اصرار داشت در هندسه باید ابتدا اصول موضوع و اصول متعارفی را معین کرد و بعد به استناد آنها استدلال کرد. قبل از او هندسه مجموعه قواعدی بود تجربی که هیچگونه ارتباطی با هم نداشتند. قبل از فیثاغورت کسی حتی حدس نیز نمی زد که مجموعه این قواعد می تواند تعداد کمی اصل نتیجه شود. فیثاغورث کشف کرد که اعداد صحیح یعنی 3،2،1و... برای بنا نهادن علم ریاضی حتی در سطح عادی کافی نیستند.

حال آنکه عقیده خود او نیز در ابتدا این بود که همه چیز عالم با همان اعدادی که خداوند به بشر یاد داده تعبیر خواهند شد.

این کشف خود او که اعتقادات خود او را به آنچه از خداوند و کتاب مقدس می دانست فرو ریخته بود باعث شد تا حتی خود او هم با کشف خودش به مبارزه برخیزد تا ایمان از دست رفته اش را نجات دهد.

اما سرانجام خود اونیز تسلیم کشف خود شد.

او چنین گفت : "هرگز نمی توان دو عدد صحیح چنان یافت که مربع یکی برابر، دو برابر دیگری باشد"

 و از اینجا بود که اعداد اصم و مفهوم بی نهایت وارد ریاضیات شد.